Friday, 23 Jul 2010
வீரத்தின் விளைநிலத்தில் தமிழர்களின் தடயங்கள்!
நேர விஷயத்தில் வாலாட்டாதீர்கள்!
ஹுவாங்கின் கார் அருகே, காலை 7.29க்கெல்லாம் ஹூவாங்கே நின்று கொண்டிருந்தார்.
இந்த வியட்நாமியரின் நேர உணர்வை என்னவென்று பாராட்டுவேன்!
“ஹேய்! யூ மேட் இன் டைம்!” என்று கடிகாரத்தைப் பார்த்தபடி என்னைப் பாராட்டினார் பாருங்கள்! நிச்சயமான நேரத்திற்கு நாம் வரவேண்டும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு அவருக்கும் உண்டு என்பதையே இந்தப் பாராட்டு மறைமுகமாக உணர்த்துவதாக நான் எடுத்துக்கொண்டேன்.
தாமதங்களையும் காத்திருப்புகளையும் நட்பின் பொருட்டு அவர் பொறுத்துக்கொள்கிறாரே தவிர, தாம் நேர விஷயத்தில் குறிப்பாக இருப்பதை அவர் நமக்கு எடுத்துச் சொல்வதாகவும் இதற்குப் பொருள் கொண்டேன்.
கம்போடியா, லாவோஸ் வியட்நாம் ஆகிய நாடுகளெல்லாம் அப்படி ஒன்றும் ஜப்பானைப் போல முன்னேறிவிட்ட பெரிய நாடுகள் அல்ல.
ஆனாலும் இதுவரை நான் கண்ட அனுபவத்தில் இந்நாட்டின் தனி மனிதர்களிடத்தில் கூட நேர உணர்வு அதிகம் இருப்பதை என்னால் காண முடிந்தது. அதுவும் உயர்மட்ட நிர்வாகிகள் என்கிற அளவில் என்றில்லாமல் சராசரி மக்களிடமும் சாமானியர்களிடமும்கூட இந்த உணர்வு பரவியிருப்பதும் பின்பற்றப்படுவதும் வியப்பிலும் வியப்பாக உள்ளது.
ஆனால் உங்களுக்கெல்லாம் இளைத்தவனோ சளைத்தவனோ நானல்லன்; இந்தியாவிலிருந்தும் சவால் விடுவதற்கு நான் ஒருவன் வந்திருக்கிறேன் என்பதுபோல்தான் நான் நடந்துகொண்டேன்.
எவரேனும் என்னிடத்தில் ஒரு நேரத்தைச் சொல்லிவிட்டால் எனக்கு உள்ளுக்குள் நெருப்புப் பற்றிக்கொள்ள ஆரம்பித்துவிடும். உடனே பின்னோக்குப் பட்டியல் போட ஆரம்பித்து வருவேன். இந்தப் பின்னோக்குப் பட்டியல் எந்த மேலை நாட்டு நூல்களையும் படித்துக் காப்பியடிக்காமல் நானே சுயமாக உருவாக்கிய ஒன்றாகும்.
எப்படி நான் உருவாக்கிய ஒரு வருடத்தின் அருமையை தேர்வில் தோல்வியுற்ற மாணவனிடம் கேளுங்கள்; ஒரு மாதத்தின் அருமையைக் குறைப்பிரசவக் குழந்தையைப் பெற்ற தாயிடம் கேளுங்கள்; ஒரு வாரத்தின் அருமையை ஒரு பத்திரிகை ஆசிரியரிடத்தில் கேளுங்கள்; ஒரு நாளின் அருமையை தினக்கூலியிடம் கேளுங்கள்; ஒரு மணி நேரத்தின் அருமையை மருத்துவரிடம் கேளுங்கள்; பத்து நிமிடத்தின் அருமையைத் காதலர்களிடம் கேளுங்கள்; ஒரு நிமிடத்தின் அருமையை இரயிலைக் கோட்டை விட்டவரிடம் கேளுங்கள்; ஒரு விநாடியின் அருமையை விபத்தைச் சந்தித்தவரிடம் கேளுங்கள்; ஒரு மில்லி செகண்டின் அருமையை ஒலிம்பிக் வீரரிடம் கேளுங்கள்; ஒரு மைக்ரோ செகண்டின் அருமையை கணினி அறிஞரிடம் கேளுங்கள் எனும் பத்து உதாரணங்கள் உலகமெல்லாம் புகழ்பெற்றுவிட்டதோ, அதற்கு அடுத்தபடியாக இந்த ரிவர்ஸ் சார்ட் புகழ்ப்பெறப் போகிறது.
6.15 மணிக்கு கோவை எக்ஸ்பிரஸைப் பிடிக்க வேண்டுமா?
5.45க்கு இரயில் நிலையத்தில் இருக்கவேண்டும். இரயில் நிலையத்தை நோக்கிய பயண நேரம் 30 நிமிடங்களா? கூடுதலாக 35 நிமிடம் சேருங்கள். அப்படியானால் 5.00க்கு வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட வேண்டும். 5.00க்கு வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட வேண்டுமா? அப்படியானால் 4.45க்கு தயாராக இருக்க வேண்டும். 4.45க்குத் தயாராக இருக்கவேண்டுமானால் காலைக் கடன்களைக் கழிக்க குளிக்க தயாராக எவ்வளவு நேரம் ஆகும் என்பதைத் தாராளமாகக் கணித்து அத்தனை மணிக்கு (4.00 மணி) அலாரம் வைத்து (இரண்டு அலாரங்கள்) எழுந்துவிட வேண்டும் என்று கணித்து அந்த நேரத்தை இலக்காக்கினால் சென்று அடைகிற நேரத்தில் கோளாறு வராது.
மனிதர்கள் நேர விஷயத்தில் போடுகிற தவறான மதிப்பீடுகளும் மதிப்பீடுகளும், மதிப்பீடுகளே போடாத இயல்பும்தாம் அவர்களுக்குக் கெட்ட பெயரையும் கஷ்டத்தையும் ஏற்படுத்துகின்றன.
இந்த விஷயத்தில் நான் புதியதொரு ஆங்கில வாக்கியத்தை உருவாக்கி உலகிற்குத் தர விரும்புகிறேன்.
If you arrive the exact departure time you can arrive in time.
பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒரு பயண நூலில் சில நேர நிர்வாகக் கருத்துகளைப் புகுத்தியமைக்காக.
இந்த விஷயத்தில் நான் தெளிவாக இருப்பதால்தான் என்னிடம் நேர விஷயத்தில் வாலாட்ட நினைத்த எவருமே இந்தப் பயணத்தில் எடுபடாமல் போனார்கள்.
ஹுவாங், மணி, நான் மூவருமாக இந்திரா பூங்காவிற்குப் போனபோது அசந்தே போனேன்.
இந்தியத் தலைவர்கள் சிலை என்று சில நாடுகளிலும் முக்கியமற்ற இடங்களில் வைத்திருப்பதுபோல் அல்லாமல் நகரின் மிக மையமான இடத்தில் ஏகப்பட்ட ஏக்கர் நிலத்தை வளைத்துப் போட்டு அதன் நடுவில் மிகப் பெரிய நீர்நிலையை அமைத்து சுற்றிலும் பூங்காவை உருவாக்கி அதன் நுழைவாயிலை ஒட்டி இந்திராவின் மார்பளவு சிலையை அமைத்திருக்கிறார்கள்.
இந்தியாவிலிருந்து வருபவர்கள் வேறு எதைப் பார்க்காமல் திரும்பினாலும் இந்திரா பூங்காவிற்குச் செல்லாமல் திரும்பமாட்டார்கள் என்றார் மணி.
எங்களையும் மணியையும் இறக்கி விட்டுவிட்டு ஹுவாங் எங்கோ கிளம்பிவிட்டார். “எவ்வளவு நேரம் ஆகும் உங்களுக்கு? என்று கேட்காமல் அரைமணி நேரம் ஆகும் உங்களுக்கு. இந்த நிமிடத்திலிருந்து 30ஆவது நிமிடம் பூங்காவின் வாயிலுக்கு வந்துவிடுங்கள்” என்று சொல்லிவிட்டுப் புறப்பட்டார்.
அவ்வளவுதான்! என் கடிகாரத்தில் உள்ள stopwatch வசதியைப் பயன்படுத்தி அதைத் தட்டிவிட்டேன்.
இந்திரா பூங்காவில் ஓரளவு அங்குமிங்குமாக ஜோடிகளும் சில குடும்பங்களும் காணப்பட்டன. ஆனால் எவருமே அமரும் இருக்கையில் நீட்டி நிமிர்ந்து தூங்கும் காட்சியைப் பார்க்கவே முடியவில்லை.
அவசியம் வாங்கிப்போக வேண்டும் என்று தூண்டுமளவு சில விநோதமான விளையாட்டுப் பொருள்களைப் பார்த்தேன். எடைப் பிரச்னையைக் கருத்தில்கொண்டு கட்டுப்படுத்திக்கொண்டேன்.
இந்திரா பூங்காவிற்கு 20 நிமிடங்கள் மட்டும் இருந்துவிட்டு 21ஆவது நிமிடம் வாயிலுக்கு வந்து நானும் மணியுமாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம்.
மணியிடம் சொன்னேன். “மணி சார் வியட்நாமைச் சுற்றிப் பார்ப்பது என்னுடைய விருப்பம்தான் என்றாலும் இந்த நாட்டிற்கு நான் வந்து இறங்கியிருப்பதற்கு வேறு ஒரு நோக்கமும் உள்ளது.”
“என்ன, சொல்லுங்கள்” என்று ஆர்வமாகக் கேட்டார்.
“என் தாய்மாமா நடராஜன், சைகோன் நகரத்தில் வட்டிக்கடைகள் நடத்தி வந்தார்!”
“உண்மையாகவா? ஆச்சரியமாக இருக்கிறதே!”
“ஒன்றிரண்டல்ல, அவர் இளைஞராக இருந்தபோதே வந்துவிட்டார் இங்கு. வியட்நாம் போரின்போது அவரை அகதிபோல இந்தியாவிற்கு அனுப்பிவிட்டார்கள்!”
“அடடே!”
“ஆமாம். உயிர் வேண்டுமா? உடமை வேண்டுமா என்று கேட்டு விரட்டிவிட்டது வியட்நாமிய அரசு.”
“அப்படியா?”
“ஆமாம். வருடம் சரியாக நினைவில்லை. நான்தான் விமான நிலையத்தில் அவரை அழைத்துக்கொண்டேன். நடந்தவற்றையெல்லாம் கதைகதையாகச் சொன்னார். பக்குவம் பெறாத அந்த வயதில்கூட எனக்கு அழுகை அழுகையாக வந்தது. ஆனால் அவர் உறுதியாகத்தான் பேசினார். கலங்கவே இல்லை. போர் மேகங்கள் விலகியதும் அங்கு போய்க் கடைகளை விற்றுவிட்டுப் பணத்தைக் கொண்டு வரவேண்டும் என்றார். முடியுமா மாமா என்று கேட்டேன். முடியும் என்றுதான் நம்புகிறேன் என்றார். ஆனால் வந்த இடத்தில் வாய்ப்புற்று நோய் வந்துவிட்டது.”
“ஐயோ! எப்படி?”
“தொடர்ந்து வெற்றிலைப்பாக்குப் போடுவார். நான்தான் அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனைக்கு அழைத்துப் போனேன். சோதனை செய்துவிட்டு, ரொம்பவும் முற்றிவிட்டது. இதற்குச் சிகிச்சை இல்லை என்று கைவிரித்துவிட்டார்கள். 70-களில் சென்னை அடையாறு புற்றுநோய் மருத்துவமனையில் போதுமான மருத்துவ வசதிகள் இல்லை. எனவே அவரை எங்களால் காப்பாற்ற முடியவில்லை.”
“அடப்பாவமே”
வியட்நாம் திரும்ப முடியாமல் இங்கேயே இறந்து போனதால் அவரது சொத்துகளை வியட்நாம் அரசே அள்ளிப்போட்டுக்கொண்டுவிட்டது. இது விஷயமாக நான் வியட்நாமில் உள்ள இந்தியக் தூதரைச் சந்தித்துப் பேசவேண்டும். சில ஆதாரங்களையும் நான் கொண்டு வந்துள்ளேன். இவரைக் காண நீங்கள் உதவ முடியுமா?
மணி, ‘தேன் வந்து பாயுது காதினிலே’ என்பதுபோல் ஒரு செய்தி சொன்னார்.
“வியட்நாமிற்கான இந்தியத் தூதர் பொய் முன்னா மணிப்பூர்க்காரர். அவரது முதன்மைச் செயலர் (First Secretary) ஒரு தமிழர். எனவே நானாச்சு இந்தியத் தூதரைச் சந்தித்த ஏற்பாடு செய்வதற்கு!” என்றார் மணி.
(தொடரும்)
வீரத்தின் விளை நிலத்தில் தமிழர்களின் தடயங்கள்! - வியட்நாம் தொடர்
2010/07/16 “நான் ரஜினியைப் போல”!
2010/07/09 வியட்நாமியர்களால் நேசிக்கப்படும் இந்தியத் தலைவர்!
2010/07/02 டோனாவிடம் லேனாவுக்குப் பிடித்த அம்சம்!
2010/06/25 கண்ட வயதில் கல்யாணம்!
2010/06/11 ஆற்றில் மணல் அள்ளுவது நல்லதே!
2010/06/04 லாவோஸிற்கு வருபவர்கள் தவறாமல் கேட்கும் கேள்வி!
2010/05/28 பெண்ணொருத்தியின் ஓலக்குரல் எழுந்த திசையை நோக்கி…
2010/05/21 சட்டித் தலையன் பண்ணிய சண்டித்தனம்!
2010/05/07 டோனா கொடுத்த இனிய அதிர்ச்சி!
2010/04/30 உலகத் தரமான இரசனை கொண்ட மூக்கு!
2010/04/23 வழிகாட்டிப் பெண்மணி காட்டிய தயக்கம்!
2010/04/16 வெளிநாட்டுப் பயணத்திற்கு விழப் போகிற வெட்டு!
2010/04/09 “இது அடுக்கவே அடுக்காது!”
2010/04/02 புகைப்படக்காரர் எடுத்த ஓட்டம்!
2010/03/26 தொட்டுச் சொல்லிக் கொடுத்த அப்சரஸ்கள்!
2010/03/19 ஓட்டுக் கேட்க நேர்ந்த வேளை!
2010/03/12 வழிகாட்டி அள்ளிவிட்ட அளப்புகள்!
2010/03/06 இந்துக் கோயிலில் பெளத்தம் நுழைந்த விதம்!
2010/02/26 கறுப்புக் கண்ணாடியைக் கழற்றுங்கள் என்றார்கள்!
2010/02/19 நம் விவசாயிகளுக்கு கம்போடிய விவசாயிகள் சொல்லும் செய்தி!
2010/02/12 கடிகாரத்தைக் கெஞ்சினேன்!
2010/02/05 வீரத்தின் விளைநிலத்தில் தமிழர்களின் தடயங்கள்!
2010/01/29 சுற்றுலாப் பயணிகளின் தலைகள் என்ன மிளகாய் அரைக்கவல்ல அம்மிகளா?
2010/01/22 கியானாவின் பயங்கரமான மறுமுகம்!
2010/01/15 என் கரம் பற்றிய அந்தப் பெண்!
2010/01/08 ஓட்டல் உரிமையாளர் ஓடோடி வரப்போகிறார்!
2009/12/31 ஒரு முதுகுத் தட்டலும் ஒரு தலைக் குட்டலும்!
2009/12/25 என் பையில் இருந்த ஆட்சேபகரமான பொருள்!
2009/12/18 மகிழ்ச்சி பறிக்கப்பட்ட வேளை!
2009/12/11 வியட்நாமுடன் நான் தொடுக்க விரும்பிய போர்!
லேனாவின் இதயங் கவர்ந்த இந்தோனேசியா! - தொடர்
2009/12/04 காய்கறி வண்டியில் விமான நிலையம்!
2009/11/27 நாம் கற்க வேண்டிய இந்தோனேசியப் பாடம்!
2009/11/20 இந்தோனேசியர்களுக்குப் பிடித்த இந்திய விஷயம்!
2009/11/13 இனிது, இனிது! இந்தோனேசிய காப்பி இனிது!
2009/11/06 ஓட்டல்காரருக்கு என்மீது என்ன கோபம்?
2009/10/30 வரவேற்பாளருக்கு என் மீது என்ன கோபமோ!
2009/10/23 ஒரே நாளில் இந்தோனேசியச் சமையல்!
2009/10/16 இந்தியாவை உயர்த்திப் பிடித்த ஸ்ரவணா பாலி!
2009/10/09 இந்தோனேசிய இந்துக் கோயில்களில் சில வியப்புகள்!
2009/10/02 குரலில் தணல் வீசிய இளைஞர்!
2009/09/25 3 மாதங்களுக்கு ஒரு முறைதான் சம்பளம்!
2009/09/18 இந்தோனேசியாவிலும் டெலிகாம் ஊழல்?
2009/09/11 ஓட்டுநர் ஏன் வாயடைத்துப்போனார்?
2009/09/04 பாவம் இந்தோனேசிய இளம் பெண்கள்!
2009/08/28 தற்காலிக முதலாளிக்கு இப்படி ஒரு மரியாதை!
2009/08/21 தங்கச் சங்கிலியுடன் வெளியே போகாதீர்கள்!
2009/08/14 ஓட்டுநர்கள் கேட்ட அதிர்ச்சிக் கேள்வி!
2009/08/07 வந்திறங்கியதும் வந்த கேள்வி!
லேனாவின் முந்தைய சீனம் சென்று வந்தேன் - தொடர்கள்
2009/07/31 கண்ணடித்தால் தவறில்லை!
2009/07/24 ஆணின் வெட்கம் வெளிப்படுவது எப்போது?
2009/07/17 உலகின் படாதபாடு பட்ட அருங்காட்சியகம்!
2009/07/10 வெட்டிவிடு இந்த மனுஷனை!
2009/07/04 தைவானின் இராணுவ இரகசியமா கேட்டேன்!
2009/06/26 இளசுகளுடன் ஊர் சுற்றத் திட்டமா?
2009/06/19 உறக்கம் கெடுத்த வெள்ளைக்காரர்!
2009/06/12 அசட்டுச் சிரிப்பின் அர்த்தம்!
2009/06/05 அந்தப் பதற்றமான கணங்கள்!
2009/05/29 கண்ணெதிரே ஒரு தைவானிய - சீன மோதல்!
2009/05/22 இந்தியர்களைப் பற்றிய வித்தியாசமான ஒரு பாராட்டு!
2009/05/15 தைப்பேயிலுமா அங்கவை சங்கவை?
2009/05/08 காசை எடுக்க யோசிக்காத தைவானியர்கள்!
2009/05/01 தலைக்குள் இறங்கிய பல ஆயிரம் வோல்ட் மின்னல்!
2009/04/24 அட! விவஸ்தை கெட்ட பொண்ணுகளா!
2009/04/17 யானையாகக் கனத்த ஷான்யான்!
2009/04/10 மரணத்தைப் பற்றி பார்வை என்ன?
2009/04/03 சத்தமான நான்கு முத்தங்கள்!
2009/03/27 கொல்கிறதே இந்தக் குடும்பம்
2009/03/20 மூன்று பெண்கள் நடுவே மாட்டிக் கொண்டு…
2009/03/13 நகைக் கடையில் காத்திருந்த அதிர்ச்சி!
2009/03/06 தைவானியக் கிழவர்களை நம்ப முடியாது!
2009/02/27 கைப்பையால் தர்ம அடி வாங்கிய இளைஞன்!
2009/2/20 இரு தைவானியர்கள் கொடுத்த இரு சொல் சூடு!
2009/02/13 பாம்புக் கடைகளை நோக்கி ஒரு நெளியல் நடை!
2009/02/06 என்னைப் பாவிப் பய என்று திட்டுபவர்கள் யார்?
2009/01/30 நம்மவர்கள் தைவானியர்களிடம் கற்க வேண்டிய பாடம்!
2009/01/23 தமிழகப் பாணியில் ஒரு தைவானிய டாக்சி அனுபவம்!
2009/01/16 எட்டு எனக்கு லட்டு!
2009/01/09 தைவானியர்களிடம் உள்ள ஒரு வித்தியாசமான பழக்கம்!
2009/01/02 சாதிக்கும் இந்திய மாணவர்கள்!
2008/12/26 லேனா சாரை டின்னு கட்டிடுவாங்க!
2008/12/19 தமிழக மாணவர்களுடன் அடித்த அரட்டை!
2008/12/12 சுரேஷ்குமார் சிந்திய விஷமப் புன்னகை!
2008/12/05 அந்தத் தொழிலைக் கை விட்ட அழகு!
2008/11/28 மாணவ மாணவியர் நெருக்கம் அநியாயம்!
2008/11/21 கேரனுக்கு ஏற்பட்ட வியப்பு!
2008/11/14 இங்கிதம் அறியா இங்கிலாந்துப் பெண்மணி!
2008/11/07 தைவானில் கிடைத்த ஓர் இரசிகை!
2008/10/31 தைவானியர்கள் சமாமானியர்கள் அல்லர்!
2008/10/24 காதில் விழுந்த சவுக்கடி வாக்கியம்!
2008/10/17 தைப்பேயில் கேட்ட தேன் தமிழ்!
2008/10/10 தைப்பேயில் நிலவும் பேய்த்தனமான ஓட்டல் வாடகைகள்!
2008/10/03 தைவானியர்கள் மீது வந்த கோபம்!
2008/09/26 இந்தியர்கள் என்றால் இளக்காரமா?
2008/09/19 இந்தியா சீனாவுக்குப் பயப்படும் விஷயம்!
2008/09/12 இடி மன்னர்கள் பாடு ஜாலிதான்!
2008/09/05 கைப் பிடித்த சிங்கப்பூர்ப் பெண்மணி!
2008/08/29 வளைகுடாவிற்காக விதிகள் வளையுமா?
2008/08/22 சீனச் சாதனைகளின் பின்னணி என்ன?
2008/08/15 மனத்திற்குள் வெடித்த பிரமிப்பு வெடி!
2008/08/08 இது வளமையா அல்லது வறுமையிலும் நேர்மையா?
2008/08/01 கன்பூஷியஸ் கோயிலைப் பார்த்தபோது ஏற்பட்ட ஏக்கம்!
2008/07/25 சீன ஒலிம்பிக்கினால் நமக்கு வரப்போகும் சிக்கல்!
2008/07/18 முஸ்லீம்களைப் புறக்கணிக்கும் சீன அரசு
2008/07/11 மக்களை ஏமாற்றாத அரசு, அரசை ஏமாற்றாத விவசாயிகள்!
2008/07/04 சீனத்தில் மாணவர்களின் விருப்பத்திற்கு மதிப்பு இல்லை!
2008/06/27 சீனப் பள்ளி மாணவிகளின் பையில் அதிரவைக்கும் பொருள்!
2008/06/20 வாங்குனா வாங்கு! வாங்காக் காட்டிப் போ!
2008/06/13 சீனாவும் பார்த்தமாதிரி ஆச்சு! சீப்பா பொருள் வாங்கிய மாதிரியும் ஆச்சு!
2008/06/06 சீனாவில் கல்வி நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்று
2008/05/30 பெண்களின் நான்கு குணங்களின் வரிசையை மாற்றியமைத்த சீனப் பெண்கள்
2008/05/23 சீனர்கள் வியந்த தமிழ்மொழி!
2008/05/16 நான்சிங் தெரு எனும் அசிங்கத் தெரு
2008/05/09 ”பொண்ணுங்க தொல்லை தாங்க முடியாது”
2008/05/02 விடிய விடிய விளையாடும் சீனர்கள்!
2008/04/25 கடுப்பு ஏற்படுத்தாத கடுப்பு!
2008/04/18 சீனாவிற்கு வந்ததே சாப்பிடத்தானா?
2008/04/11 நிற்காமல் கடந்து போன லி எக்ஸ்பிரஸ்
2008/04/04 பங்குதாரர்களுக்குள் இருக்க வேண்டிய புரிந்துணர்வு!
2008/03/28 எங்களால் சிரி சிரி என்று சிரித்த சீனப் பெண்மணிகள்…
2008/03/21 அட, என் முன்னோடிகளா…