வீரத்தின் விளை நிலத்தில் தமிழர்களின் தடயங்கள்!
ஒரு முதுகுத் தட்டலும் ஒரு தலைக் குட்டலும்!
சியாம் ரியாப்பிற்கான (கம்போடியா) விமானத்தை (வியட்நாம் ஏர் லைன்ஸ்) பிடிப்பதற்கு நான் ஓடிய ஓட்டம் இருக்கிறதே, அது என் வயதுக்காரர்களுள் எத்தனை பேர்களால் முடியும் என்பது ஒரு கேள்வி.
ஓட்டமென்றால் அப்படி ஓர் ஓட்டம்! இன்றளவும் யோகாசனம், நடைப் பயிற்சி, பாட்மின்டன் ஆட்டம் என்று உடலை முறையான இயக்கத்தில் வைத்திருப்பதால்தான் இப்படி ஓட முடிகிறது என என்னை நானே மானசீகமாக முதுகில் தட்டிக் கொடுத்துக் கொண்டேன். அதே நேரத்தில் தேவையற்ற அளவில் அதிக எடையுள்ள கைப்பையைத் தூக்கிக் கொண்டு அலைவதற்காகவும், அதில் அனாவசியமாகப் பூட்டும் சங்கிலியை தூக்கிப் போட்டுக் கொண்டதற்காகவும் என் தலையில் நானே குட்டிக் கொண்டேன். (அட! இதுவும் மானசீகமாகத்தாங்க!).
அநேகமாக வேறு எவராக இருந்தாலும் நிச்சயம் அந்த விமானத்தைத் தவறவிட்டிருப்பார்கள். ‘ஆகிறபடி ஆகட்டும். நம்மாலெல்லாம் இந்த உடம்பைத் தூக்கிக்கொண்டு (?) ஓட முடியாதுப்பா! என்று அன்ன நடை போட்டிருப்பார்கள்.
நல்லவேளை! நான் தனியாக வந்தேன். இல்லாவிட்டால் என் வேகத்திற்கு ஈடு கொடுக்க முடியாமல் என்னைத் திட்டியிருப்பார்கள். அல்லது இவர்களுக்காக என் ஓட்டத்தைக் கைவிட்டு இவர்களோடு சேர்ந்து நடந்து விமானத்தை நிச்சயம் கோட்டை விட்டிருப்போம்.
உண்மையில் மிகைப்படுத்தவில்லை. நான் நுழையவும் விமானத்தின் கதவைச் சாத்தவும் சரியாக இருந்தது.
இந்த விமானத்தைத் தவறவிடுவதை என்னால் நினைத்துக் கூடப் பார்க்க முடியவில்லை. பெருஞ்செலவு, அவதி, மன உளைச்சல், சொல்லப் போனால் எல்லாமே கெட்டுவிடும்.
விமானத்திற்குள் அமர்ந்திருந்த சிலரும், விமான ஊழியர்கள், பணிப்பெண்கள் உட்பட என்னை மூன்றாவது கண்ணால் பார்ப்பது போல் உணர்ந்தேன். இந்தியர்கள் என்றாலே தாமதம்தான் எனகிற உலக அளவுப் பெயரை உடைக்கும் சிறு முயற்சியில் இருக்கும் நானா தாமதமாகச் செல்வது? பல காரணங்களைச் சொல்லி நியாயப்படுத்த முடியுமா என் தாமத்தை?
என் பதற்றம் அடங்கவே வெகு நேரம் ஆயிற்று. ஹாங்காங்கில் தாமதித்த வியட்நாம் ஏர்லைன்ஸ் ஹனாயில் தாமதிக்கப்படாதோ? சே!
சியாம் ரியாப்பை நெருங்கிய நேரம் ஓரளவு இருட்ட ஆரம்பித்துவிட்டது. நிறையச் சதுப்பு நிலங்களையும் பசுமை வயல்களையும் கடந்து விமானம் சியாம் ரியாப்பில் இறங்கியபோது ஏதோ கொச்சியில் வந்து இறங்கி விட்டோமோ என்று தோன்றியது. குறுகிய நேரப்பயணம்தான் என்பதால் உணவெல்லாம் கிடையாது. கொஞ்சம் வறுத்த கடலைப்பருப்பு பாக்கெட்டு மட்டும் தந்தார்கள். பழச்சாறுகளையும் தேநீரையும் காப்பியையும் மட்டும் நீட்டினார்கள்.
கேட்டால்தான் பால் தருவார்கள். எல்லோரும் சாப்பிடுவது வெற்றுத் தேநீரையும் காப்பியையும்தான் நாம்தான் பால் சேர்த்துக் கொள்கிறோம். உலகமே பாலின் உபயோகத்தைக் குறைத்து வருகிறது. நாம் மட்டும் தவறாமல் சேர்த்துக் கொண்டு கொழுப்பை உடலில் சேமித்து வருகிறோம். சரிவரச் செலவழிப்பதும் இல்லை. ஏன் வராது வியாதி?
சியாம் ரியாப் விமான நிலையமும் ஓடுகள் வேயப்பட்டுக் கோபுரம் கோபுரமாய் இருக்க, நடுநடுவே செடிகள் புல்வெளிகள், பாாக்கும் போதே பிடித்துப் போகிறது. கம்போடியாவுக்கு விசா உண்டு. ஆனால் விமான நிலையத்தில் இறங்கும்போது அங்கேயே வாங்கிக் கொள்ளலாம் என்கிறார்கள். இதை நம்பி வந்தாயிற்று. திருப்பிவிடமாட்டார்களே என்கிற சந்தேகமும் தொக்கி நிற்கிறது.
இறங்குமிடத்தில்தான் பன்றிக் காய்ச்சல் உண்டா என்று வினவும் பாரதத்தைத் தருகிறார்கள். நின்று பூர்த்தி செய்யச் சில இடங்களே இருக்கின்றன. அவை முழுக்கக் கூட்டம்.
கியூவில் நின்றுகொண்டே பாஸ்போர்ட்டை அடியில் வைத்து நகர்த்தி நகர்த்திச் சிரமத்துடன் பூர்த்தி ெச்யதேன்.
மிகுந்த சிரத்தையோடு செய்யப்படட அந்த பாரத்தை உடல்நல அதிகாரிகள் பார்க்கவோ - படிக்கவோ இல்லை. அரசியல்வாதிகளிடம் நீட்டப்பட்ட மனுக்களை வாங்கிக் கொள்வார்களே அவர்கள். அப்படித்தான் வாங்கித் கொண்டார்கள்.இதற்கு என்னத்திற்கு இந்தச் சம்பிரதாயமெல்லாம்?
சியாம் ரியாப்பில் 20 அமெரிக்க டாலர்களை பாஸ்போர்ட், விசா விண்ணப்ப பாரம், 2 புகைப்படங்களுடன் கொடுத்தால் விசா வேலை முடிந்தது.
20 டாலர்களுக்கு மேல் கொடுக்காதீர்கள். கொடுத்தால் சில்லறை இல்லை என்று அசட்டுச் சிரிப்புச் சிரித்து மீதத்தை அமுக்கி விடுவார்கள் என்று விவரம் தெரிந்த ஒருவர் என்னை எச்சரித்திருந்தால் சரியாக 20 டாலர்களை மட்டும் நீட்டினேன்.
ஒரு நீள மேசையில் வரிசைக்குக் குடியேற்ற அதிகாரிகளாக அமர்ந்திருக்கிறார்கள். கடைசியில் இருப்பவர் சும்மாதானே உட்கார்ந்திருக்கிறார் என்று எல்லாவற்றையும் நீட்டினால் ‘முதலில் இருப்பவரிடம் போங்கள்’ என்றார் அவர்.
பிறகுதான் உண்மை தெரிந்தது. ஒருவர் பணம் வாங்குகிறார். அடுத்தவர் பாஸ்போர்ட் வாங்குகிறார். முகத்தையும் பாஸ்போர்ட்டையும் ஒப்பிட்டுப் பாாக்கிறார். அடுத்தவர் விசா பாரத்தைப் பார்க்கிறார். இந்தச் சங்கதிகளையெல்லாம் தமக்கு அடுத்து அமர்ந்திருப்பவரிடம் நகர்த்துகிறார். அவர் புகைப்படத்தை ஒட்டி ஏதோ செய்து அடுத்தவருக்கு நகர்த்துகிறார். அவர் முத்திரை குத்துகிறார்.
இப்படி ஒரே வரிசையில் அமர்ந்து சிறுசிறு வேலைகளை மட்டும் செய்து அடுத்தவருக்கு நகர்த்தும் குடியேற்ற அதிகாரிகளை என் 32 வருடப் பயண அனுபவத்தில் கண்டதே இல்லை. வெளியே வந்தேன். அழகாய் சிவப்பாய் ஓர் இளைஞர் என்னைப் புன்னகையுடன் வரவேற்றார். நான் ஒருவன் மட்டுமே இந்தியப் பயணி என்பதால் என்னை அடையாளம் கண்டுபிடிப்பதில் அவருக்குச் சிரமம் இருக்கவில்லை.
“நான் சிவா ரமணி ராஜா சார் அனுப்பினார்.”
“மிக்க. நன்றி.”
ரமணி ராஜா வியட்நாமில் குறிப்பிடத் தகுந்த தொழிலதிபர் அதுவும் மருந்துத் துறையில் மிக வெற்றிகரமானவர்.
நண்பர் சிவராம் மூலம் ஏற்பட்ட இனிய அறிமுகங்களுள் ஒன்று இது.
நான் கம்போடியாவில் இருக்கும் நாள்கள் வரை எனக்கு உதவி செய்வதற்காகவே வியட்நாமிலிருந்து ரமணி ராஜாவால் அனுப்பப்பட்ட அவரது உறவினர்தான் இந்த சிவா.
இருக்கிற நாட்டில் கவனிப்புக் கிடைத்தால் பெரிதல்ல. ஆனால் நான் வந்து இறங்கும் நாட்டில் உதவுவதற்காக அடுத்த நாட்டிலிருந்து ஒருவர் அனுப்பப்படுகிறார் என்றால் இந்த அன்பை நான் என்னென்பேன்?
“என் எழுத்திற்குக் கிடைத்த அரிய கெளரவமாக இதைக் கருதுகிறேன் சிவா சார். நான் ரமணி ராஜாவுடன் பேசி என் உள்ளத்து நெகிழ்வை நன்றியை உடனே சொல்ல வேண்டும்” என்றேன். “பரவாயில்லை. நீங்கள் இப்படிக் கேட்பீர்கள் என்று ரமணி ராஜா சொன்னார். தான் ஒரு கூட்டத்தில் இருப்பதாகவும் நாளை நானே பேசுவதாக லேனாவிடம் சொல்லுங்கள் என்றும் ரமணி ராஜா சொல்லியிருந்தாராம்.
அட! என்னைச் சரியாக அவர் எடை போட்டிருக்க நானும் அவர் போட்ட எடையிலிருந்து சற்றும் குறையவில்லையே. (டேய் லேனா! மறுபடி முதுகுல தட்டிக்கோடா என்றது என் மனசாட்சி!)
சியாம் ரியாப் விமான நிலையத்தைப் பார்த்து இந்த ஊர் ஒரு குட்டியூண்டு ஊர்; மிகச் சாதாரணச் சிற்றூர் என்று நான் போட்ட கணக்குத் தவறு.
அப்படி என்ன அங்கு முரண்பாடு கண்டேன் என்கிறீர்களா?
சொல்கிறேன்!
(தொடரும்)
வீரத்தின் விளை நிலத்தில் தமிழர்களின் தடயங்கள்! - வியட்நாம் தொடர்
2009/12/25 என் பையில் இருந்த ஆட்சேபகரமான பொருள்!
2009/12/18 மகிழ்ச்சி பறிக்கப்பட்ட வேளை!
2009/12/11 வியட்நாமுடன் நான் தொடுக்க விரும்பிய போர்!
லேனாவின் இதயங் கவர்ந்த இந்தோனேசியா! - தொடர்
2009/12/04 காய்கறி வண்டியில் விமான நிலையம்!
2009/11/27 நாம் கற்க வேண்டிய இந்தோனேசியப் பாடம்!
2009/11/20 இந்தோனேசியர்களுக்குப் பிடித்த இந்திய விஷயம்!
2009/11/13 இனிது, இனிது! இந்தோனேசிய காப்பி இனிது!
2009/11/06 ஓட்டல்காரருக்கு என்மீது என்ன கோபம்?
2009/10/30 வரவேற்பாளருக்கு என் மீது என்ன கோபமோ!
2009/10/23 ஒரே நாளில் இந்தோனேசியச் சமையல்!
2009/10/16 இந்தியாவை உயர்த்திப் பிடித்த ஸ்ரவணா பாலி!
2009/10/09 இந்தோனேசிய இந்துக் கோயில்களில் சில வியப்புகள்!
2009/10/02 குரலில் தணல் வீசிய இளைஞர்!
2009/09/25 3 மாதங்களுக்கு ஒரு முறைதான் சம்பளம்!
2009/09/18 இந்தோனேசியாவிலும் டெலிகாம் ஊழல்?
2009/09/11 ஓட்டுநர் ஏன் வாயடைத்துப்போனார்?
2009/09/04 பாவம் இந்தோனேசிய இளம் பெண்கள்!
2009/08/28 தற்காலிக முதலாளிக்கு இப்படி ஒரு மரியாதை!
2009/08/21 தங்கச் சங்கிலியுடன் வெளியே போகாதீர்கள்!
2009/08/14 ஓட்டுநர்கள் கேட்ட அதிர்ச்சிக் கேள்வி!
2009/08/07 வந்திறங்கியதும் வந்த கேள்வி!
லேனாவின் முந்தைய சீனம் சென்று வந்தேன் - தொடர்கள்
2009/07/31 கண்ணடித்தால் தவறில்லை!
2009/07/24 ஆணின் வெட்கம் வெளிப்படுவது எப்போது?
2009/07/17 உலகின் படாதபாடு பட்ட அருங்காட்சியகம்!
2009/07/10 வெட்டிவிடு இந்த மனுஷனை!
2009/07/04 தைவானின் இராணுவ இரகசியமா கேட்டேன்!
2009/06/26 இளசுகளுடன் ஊர் சுற்றத் திட்டமா?
2009/06/19 உறக்கம் கெடுத்த வெள்ளைக்காரர்!
2009/06/12 அசட்டுச் சிரிப்பின் அர்த்தம்!
2009/06/05 அந்தப் பதற்றமான கணங்கள்!
2009/05/29 கண்ணெதிரே ஒரு தைவானிய - சீன மோதல்!
2009/05/22 இந்தியர்களைப் பற்றிய வித்தியாசமான ஒரு பாராட்டு!
2009/05/15 தைப்பேயிலுமா அங்கவை சங்கவை?
2009/05/08 காசை எடுக்க யோசிக்காத தைவானியர்கள்!
2009/05/01 தலைக்குள் இறங்கிய பல ஆயிரம் வோல்ட் மின்னல்!
2009/04/24 அட! விவஸ்தை கெட்ட பொண்ணுகளா!
2009/04/17 யானையாகக் கனத்த ஷான்யான்!
2009/04/10 மரணத்தைப் பற்றி பார்வை என்ன?
2009/04/03 சத்தமான நான்கு முத்தங்கள்!
2009/03/27 கொல்கிறதே இந்தக் குடும்பம்
2009/03/20 மூன்று பெண்கள் நடுவே மாட்டிக் கொண்டு…
2009/03/13 நகைக் கடையில் காத்திருந்த அதிர்ச்சி!
2009/03/06 தைவானியக் கிழவர்களை நம்ப முடியாது!
2009/02/27 கைப்பையால் தர்ம அடி வாங்கிய இளைஞன்!
2009/2/20 இரு தைவானியர்கள் கொடுத்த இரு சொல் சூடு!
2009/02/13 பாம்புக் கடைகளை நோக்கி ஒரு நெளியல் நடை!
2009/02/06 என்னைப் பாவிப் பய என்று திட்டுபவர்கள் யார்?
2009/01/30 நம்மவர்கள் தைவானியர்களிடம் கற்க வேண்டிய பாடம்!
2009/01/23 தமிழகப் பாணியில் ஒரு தைவானிய டாக்சி அனுபவம்!
2009/01/16 எட்டு எனக்கு லட்டு!
2009/01/09 தைவானியர்களிடம் உள்ள ஒரு வித்தியாசமான பழக்கம்!
2009/01/02 சாதிக்கும் இந்திய மாணவர்கள்!
2008/12/26 லேனா சாரை டின்னு கட்டிடுவாங்க!
2008/12/19 தமிழக மாணவர்களுடன் அடித்த அரட்டை!
2008/12/12 சுரேஷ்குமார் சிந்திய விஷமப் புன்னகை!
2008/12/05 அந்தத் தொழிலைக் கை விட்ட அழகு!
2008/11/28 மாணவ மாணவியர் நெருக்கம் அநியாயம்!
2008/11/21 கேரனுக்கு ஏற்பட்ட வியப்பு!
2008/11/14 இங்கிதம் அறியா இங்கிலாந்துப் பெண்மணி!
2008/11/07 தைவானில் கிடைத்த ஓர் இரசிகை!
2008/10/31 தைவானியர்கள் சமாமானியர்கள் அல்லர்!
2008/10/24 காதில் விழுந்த சவுக்கடி வாக்கியம்!
2008/10/17 தைப்பேயில் கேட்ட தேன் தமிழ்!
2008/10/10 தைப்பேயில் நிலவும் பேய்த்தனமான ஓட்டல் வாடகைகள்!
2008/10/03 தைவானியர்கள் மீது வந்த கோபம்!
2008/09/26 இந்தியர்கள் என்றால் இளக்காரமா?
2008/09/19 இந்தியா சீனாவுக்குப் பயப்படும் விஷயம்!
2008/09/12 இடி மன்னர்கள் பாடு ஜாலிதான்!
2008/09/05 கைப் பிடித்த சிங்கப்பூர்ப் பெண்மணி!
2008/08/29 வளைகுடாவிற்காக விதிகள் வளையுமா?
2008/08/22 சீனச் சாதனைகளின் பின்னணி என்ன?
2008/08/15 மனத்திற்குள் வெடித்த பிரமிப்பு வெடி!
2008/08/08 இது வளமையா அல்லது வறுமையிலும் நேர்மையா?
2008/08/01 கன்பூஷியஸ் கோயிலைப் பார்த்தபோது ஏற்பட்ட ஏக்கம்!
2008/07/25 சீன ஒலிம்பிக்கினால் நமக்கு வரப்போகும் சிக்கல்!
2008/07/18 முஸ்லீம்களைப் புறக்கணிக்கும் சீன அரசு
2008/07/11 மக்களை ஏமாற்றாத அரசு, அரசை ஏமாற்றாத விவசாயிகள்!
2008/07/04 சீனத்தில் மாணவர்களின் விருப்பத்திற்கு மதிப்பு இல்லை!
2008/06/27 சீனப் பள்ளி மாணவிகளின் பையில் அதிரவைக்கும் பொருள்!
2008/06/20 வாங்குனா வாங்கு! வாங்காக் காட்டிப் போ!
2008/06/13 சீனாவும் பார்த்தமாதிரி ஆச்சு! சீப்பா பொருள் வாங்கிய மாதிரியும் ஆச்சு!
2008/06/06 சீனாவில் கல்வி நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒன்று
2008/05/30 பெண்களின் நான்கு குணங்களின் வரிசையை மாற்றியமைத்த சீனப் பெண்கள்
2008/05/23 சீனர்கள் வியந்த தமிழ்மொழி!
2008/05/16 நான்சிங் தெரு எனும் அசிங்கத் தெரு
2008/05/09 ”பொண்ணுங்க தொல்லை தாங்க முடியாது”
2008/05/02 விடிய விடிய விளையாடும் சீனர்கள்!
2008/04/25 கடுப்பு ஏற்படுத்தாத கடுப்பு!
2008/04/18 சீனாவிற்கு வந்ததே சாப்பிடத்தானா?
2008/04/11 நிற்காமல் கடந்து போன லி எக்ஸ்பிரஸ்
2008/04/04 பங்குதாரர்களுக்குள் இருக்க வேண்டிய புரிந்துணர்வு!
2008/03/28 எங்களால் சிரி சிரி என்று சிரித்த சீனப் பெண்மணிகள்…
2008/03/21 அட, என் முன்னோடிகளா…